Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι...

Ο Σαββόπουλος που έγραψε το τραγούδι με τον στίχο "Στο Βιετνάμ πυρπόλησαν το ρύζι" περιέγραψε μια κίνηση διαμαρτυρίας των εμπόλεμων Βιετκόνγκ, στη δεκαετία του '60. Οι Βιετκόνγκ ήταν οι "κακοί" για τη Δύση, όμως στο τέλος νίκησαν. Στο τέλος- τέλος; Εχασαν. Ηρθαν οι πρώην εχθροί Αμερικάνοι ("ήρθαν ντυμένοι φίλοι αμέτρητες φορές οι εχθροί μου" θα έλεγε ο ποιητής) και εξαγόρασαν τα πάντα. Σήμερα, σαν να μη προηγήθηκε αυτός ο πόλεμος που ρήμαξε τη χώρα και την οικονομία τους, η κόκα- κόλα και τα "παρελκόμενά" της είναι η κυρίαρχη ιδεολογία- ξέρω τι λέω, δυστυχώς...
Τέλος πάντων, περασμένα όλα αυτά. Πάμε στο σήμερα, που το ρύζι δεν πυρπολείται ως κίνηση αντίστασης, κι ας μην είμαστε (ακόμα) τόσο φτωχοί όσο οι Βιετναμέζοι. Στης ακρίβειας τον καιρό, μπορούμε να ετοιμάσουμε ένα πλήρες γεύμα με βάση το ρυζάκι. Χωρίς πολλά έξοδα- αυτό εννοείται.
Για τέσσερις μερίδες (γιατί κερνάμε τους γύρω μας, ο κόσμος πεινάει, είπαμε. Μάλιστα,η γιαγιά μου έλεγε πως όταν προσφέρουμε φαγητό, δίνουμε την πρώτη μερίδα που βγαίνει από την κατσαρόλα, όχι ό,τι μένει. Ετσι πιάνει τόπο).
Παίρνουμε μισό κιλό ρύζι. Το πιο σπειρωτό πιλάφι το κάνει το παρμπόιλντ. Αλλά, επειδή είναι το πιο ακριβό, μάς κάνει και το Καρολίνα. Μετράμε πόσα φλυτζάνια είναι. Παίζει ρόλο αυτό, καθώς για ένα φλυτζάνι ρύζι βάζουμε στην κατσαρόλα 2,5 φλυτζάνια νερό. Από εκεί και πέρα, εξαρτάται πώς θέλουμε να το κάνουμε.
Εκδοχή πρώτη: σκέτο. Τότε, βάζω το νερό να βράζει, στίβω μέσα μισό λεμόνι και βάζω μια- δυο κουταλιές της σούπας βιτάμ. Καλύτερο είναι το βούτυρο, αλλά δεν έχουμε πάντοτε στο ψυγείο. Βάζουμε και ένα κύβο ΚΝΟΡ, ΜΑΤΖΙ, ό,τι λάχει. Αν δεν θέλουμε, τότε βάζουμε αλάτι. Σε διαφορετική περίπτωση, πρώτα δοκιμάζουμε και αν χρειαστεί προσθέτουμε. Ο κύβος έχει αλάτι έτσι κι αλλιώς.
Οταν βράσει το νερό, χαμηλώνουμε τη φωτιά στο 2 και ρίχνουμε μέσα το ρύζι. Ανακατεύουμε σε αραιά διαστήματα. Οταν πιει το νερό, είναι έτοιμο. Το κατεβάζουμε από το μάτι και το σκεπάζουμε με μια πετσέτα, να τραβήξει τους υδρατμούς. Για να έχει το γεύμα μας πρωτεϊνη, το τρώμε μαζί με ένα γιαούρτι. Αν θέλουμε, στο γιαούρτι έχουμε βάλει κάποιο μυρωδικό (άνιθο, δυόσμο, ό,τι μας αρέσει).
Παραλλαγή: όταν το ρύζι κοντεύει να γίνει, ρίχνουμε μέσα λίγο μπέικον ψιλοκομμένο- ή άλλο αλλαντικό- και λίγο δυόσμο- ή άλλο μυρωδικό.
Εκδοχή δεύτερη: με λαχανικά. Βάζουμε σε ένα τηγανάκι με λίγο λάδι ό,τι λαχανικά θέλουμε. Με το ρύζι ταιριάζουν πολύ ο αρακάς και το καλαμπόκι, αλλά δεν εξαιρούμε κανένα, αν μας αρέσει. Ακολουθούμε τα βήματα με το νερό, το λεμόνι, το βιτάμ, τον κύβο ή το αλάτι και ρίχνουμε μέσα το ρύζι. Οταν κοντεύει να γίνει, προσθέτουμε και ττα σωταρισμένα λαχανικά. Σε αυτή την περίπτωση, ίσως η πρωτεϊνη μας να δένει καλύτερα με τη μορφή τυριού.
Εκδοχή τρίτη: με ξηρούς καρπούς. Ετσι το κάνουν σε Αίγυπτο, Μαρόκο, γενικά στη νότια μεσόγειο. Παίρνουμε ό,τι ξηρούς καρπούς θέλουμε, βάζουμε λίγο βιταμάκι σε ένα μικρό τηγάνι και τους καβουρντίζουμε, δηλαδή τους ανακατεύουμε μέχρι να ψηθούν λιγάκι. Οταν το ρύζι έχει γίνει, τους ρίχνουμε στην κατσαρόλα και ανακατεύουμε. Η πρωτεϊνη μας μπορεί να είναι αριάνι (αυτό το ξινόγαλα που λέμε) που του πάει, επειδή είναι ξινό.

Παραλλαγή: στην Πόλη έβαζαν και καβουρντισμένο κριθαράκι. Στην Αίγυπτο βάζουν καβουρντισμένο φιδέ. Βάζετε βιτάμ στο τηγάνι, ρίχνετε μέσα δυο- τρεις χούφτες από το ζυμαρικό που θέλετε και το αφήνετε να πάρει χρώμα (ΠΡΟΣΟΧΗ, είμαστε από πάνω, διότι καίγεται εύκολα). Οταν σκουρύνει, το κατεβάζουμε και το βάζουμε στην κατσαρόλα, να βράσει μαζί με το ρύζι.
Η συνταγή κοστίζει περίπου 10 ευρώ με το γιαούρτι/ ξινόγαλα/ τυρί/ τυρί τριμμένο και ταΐζεις άνετα τέσσερα άτομα. Το σκέτο με γιαούρτι, είναι βέβαια το πιο φθηνό. Αν βρεθήκατε σε γκουρμέ διάθεση στο σούπερ μάρκετ και έχετε στην κατάψυξη καπνιστό σολωμό (περί τα 3,5 ευρώ τα 100 γραμμάρια) βάζετε στο σκέτο λίγο, είναι εξαιρετικό.
Η πρωτεΐνη μας βοηθά να χορταίνουμε πιο εύκολα και να μη τρώμε πολλά άμυλα, τα οποία δίνουν αρκετές θερμίδες.


Ο μπαμπάς μου, ως μικρασιάτης, αγαπούσε τα καρυκεύματα. Οταν είχαμε λευκό ρύζι, έλεγε "Κινέζοι είμαστε παιδί μου;" Μια φορά έκανα ντοματόρυζο και έβαλα κατά λάθος κρεμμύδι ψιλοκομμένο. Του άρεσε πολύ και το είχαμε καθιερώσει, έκτοτε. Το ντοματόρυζο κανονικά γίνεται ως εξής: νερό (η αναλογία πάντοτε 1- 2,5) βιτάμ, κύβος ή αλάτι, ντομάτα τριμμένη ή σε πελτέ από κονσέρβα. Βράζουν για κανένα 5λεπτο και μετά ρίχνετε το ρύζι. Αν θέλετε κρεμμύδι, σκόρδο ή οτιδήποτε, το βάζετε από την αρχή, με τη ντομάτα.
Σε κάθε περίπτωση, εκτός από την τελευταία, μπορείτε να βάλετε μέσα και μια πρέζα σαφράν (ή κρόκο) δίνει ωραία γεύση, ευωδιά και χρώμα.


Στο "αδελφό" μπλογκ έβαλα θέμα από ακρίβεια κατά την αρχαιότητα. Δείτε το