Είμαι από τα παιδιά που μεγάλωσαν με λιγοστά πράγματα αλλά με πολλή αγάπη. Δεν θα ήθελα τα παιδιά της δικής μου γενιάς να μεγαλώσουν έτσι. Ξέρω τις δυσκολίες. Δεν είναι ρομαντικό, είναι δραματικό, κόβει φτερά και όνειρα. Ταυτοχρόνως όμως διαμορφώνει χαρακτήρες. Σε μαθαίνει να παλεύεις. Κι αυτό είναι πολύ σημαντικό. Δεν με πειράζει να μεγαλώσουν τα "καμάρια" μας χωρίς πράντα ή ντόλτσε γκαμπάνα, ούτε και αν αναγκαστούμε να κόψουμε τα ταξίδια, όσο ωραία και επιμορφωτικά κι αν είναι αυτά. Ομως εδώ, δεν μιλάμε γι' αυτό.
Εμείς, οι νυν της μεσαίας τάξης, έτσι φανταζόμαστε τη χρεωκοπία. Αλλά ο περισσότερος κόσμος, που ζει ήδη στο πετσί του μια ακραία φτώχεια, και δεν έχει να ταΐσει καν τα παιδιά του, αλλιώς τη βλέπει. Σαν ένα βράχο που όσο και να τον κυλά πος την κορυφή της ανφόρας, όπως ο Σίσυφος, πάντοτε θα γυρίζει πίσω με κίνδυνο, μάλιστα, να τον πλακώσει.
Τι κάνουμε λοιπόν; Ενισχύουμε τους θεσμούς που μπορούν να βοηθήσουν ομαδικά και αποτελεσματικά. Από το σάιτ των Γιατρών του Κόσμου αντιγράφω:
"Σε μια κατάσταση πρωτοφανούς για τις τελευταίες δεκαετίες ανθρωπιστικής κρίσης βρίσκεται η Ελλάδα εδώ και ενάμισι χρόνο. Όλοι οι δείκτες συνηγορούν πως απαιτείται άμεση ανάληψη κοινωνικής δράσης για να στηριχθούν οι πιο ευπαθείς και ευάλωτες κοινωνικές ομάδες.
Η ανεργία τον Ιούλη έφθασε τον Ιούλη το 16,5% πλήττοντας περισσότερο από 820.000 συνανθρώπους μας. Αν δε, λάβουμε υπ’ όψη μας πως μόνο τον Ιούλιο του 2010, δηλαδή ένα χρόνο πριν, έπληττε 607.000 ανθρώπους, ενώ για το 2012 προβλέπεται η συνέχιση της ύφεσης, είναι εμφανές ότι σύντομα πολλοί περισσότεροι, πολλοί μιλούν ακόμη και για 1 εκ. καθόλα πρόθυμοι να εργαστούν άνθρωποι, θα οδηγηθούν στην εξαθλίωση.
Η ραγδαία αύξηση των ελαστικών σχέσεων εργασίας (που αντιστοιχούν σε μισθούς 440 ευρώ) αποκαλύπτει ότι ακόμη και χιλιάδες εργαζόμενοι στο εμπόριο και τη βιομηχανία που έχουν κανονική εργασία αδυνατούν να τα αντεπεξέλθουν στις υποχρεώσεις τους λόγω της μείωσης των μισθών τους. Με τι ένσημα θα ασφαλιστούν τον καινούργιο χρόνο και οι δύο αυτές κοινωνικές κατηγορίες;
Οι συνεχείς μειώσεις σε μισθούς, ημερομίσθια και συντάξεις, ως αποτέλεσμα και της κατάργησης των συλλογικών συμβάσεων εργασίας, ταυτόχρονα με τις αλλεπάλληλες αυξήσεις κάθε λογής φόρων (έμμεσων, άμεσων και έκτακτων) οδηγούν στα όρια της επιβίωσης και πολλές κοινωνικές ομάδες που συνεχίζουν να εργάζονται και να αμείβονται.
Η αναίρεση του δημόσιου και δωρεάν χαρακτήρα πολλών κοινωνικών υπηρεσιών (π.χ. με την επιβολή εισιτηρίου στα νοσοκομεία ή το κλείσιμο δημοτικών σταθμών) στερεί από μεγάλη μερίδα συνανθρώπων μας τη δυνατότητα να προσφύγουν στις δημόσιες ή δημοτικές υπηρεσίες όπως συνέβαινε μέχρι σήμερα.
Η κάθετη μείωση σε βαθμό κατάργησης των κονδυλίων από το δημόσιο, λόγω περικοπών, και από τον ιδιωτικό τομέα λόγω της κρίσης έχει μειώσει απελπιστικά τους πόρους τους οποίους ανέκαθεν είχαν στη διάθεσή τους οι ΓτΚ, με αποτέλεσμα τώρα που υπάρχει η μεγαλύτερη ανάγκη να προσφέρουμε τις γνώσεις μας και το χρόνο μας στο ανθρωπιστικό έργο, τώρα να μη διαθέτουμε τα μέσα!
Οι ζοφερές δε προοπτικές που διανοίγονται για το άμεσο μέλλον στην οικονομία προδιαγράφουν ότι το κοινωνικό ζήτημα θα οξυνθεί και δεν θα επουλωθεί τους αμέσως επόμενους μήνες.
Για όλους αυτούς τους λόγους οι Γιατροί του Κόσμου απευθύνονται στην ίδια την κοινωνία!
Οι Γιατροί του Κόσμου επέλεξαν μπροστά σε αυτές τις πρωτοφανείς δυσκολίες για το κίνημα αλληλεγγύης στο οποίο εντάσσονται να μην το βάλουν κάτω, να μην υποχωρήσουν. Επιλέξαμε να συνεχίσουμε και να εντείνουμε την δράση μας, για να μην επιτρέψουμε στον κοινωνικό κανιβαλισμό να γυρίσει την Ελλάδα στην δεκαετία του ‘50. Ήδη το έργο μας σε Αθήνα, Πέραμα, Θεσσαλονίκη και Χανιά με τα πολυϊατρεία που παρέχουν ιατρικές υπηρεσίες σε χιλιάδες ανασφάλιστους συμπολίτες μας βεβαιώνουν την πρόθεση και την επάρκειά μας να προωθήσουμε το έργο της αλληλεγγύης.
Οι Γιατροί του Κόσμου απευθύνονται στον κάθε άνθρωπο που θέλει να δείξει με έμπρακτο τρόπο την αλληλεγγύη του σε δεκάδες χιλιάδες συμπολίτες μας που πεινούν και κρυώνουν και ζητούν τρόφιμα!
Είναι στο χέρι μας να μην επιτρέψουμε ο χειμώνας του 2012 να αποδειχθεί ένας φονικός χειμώνας!
Πιο συγκεκριμένα, χρειαζόμαστε ΑΜΕΣΑ :
• Γάλα (Κουτιά)
• Παιδικά Γάλατα
• Παιδικές Τροφές
• Ρύζι
• Όσπρια
• Μακαρόνια
• Λάδι"
Επίσης ζητούν από τους συμπολίτες οικονομική ενίσχυση για την αγορά αντιβιοτικών, αντιπυρετικών φαρμάκων καθώς και αναλώσιμων υλικών (γάζες, επίδεσμοι, σύριγγες, βελόνες). Πληροφορίες και λεπτομέρειες στην ιστοσελίδα που σας παρέπεμψα πιο πάνω. Θα δείτε τρόπους να στείλετε τον οβολό ή τη συνεισφορά σας σε είδος καθώς και ποια φάμακα έχοουν ανάγκη οι γιατροί για τους ανασφάλιστους ασθενείς. Δείτε και εδώ για όλη την έκταση του προβλήματος.
Αν, ωστόσο, δεν έχετε συνηθίσει να συνεισφέρετε στα προγράμματα οργανώσεων, μπορείτε να το κάνετε και ατομικά. Στο παιδάκι του διπλανού διαμερίσματος/ σπιτιού ή στον ηλικιωμένο που ζει κάτω από το όριο της φτώχειας, μπορούμε να προσφέρουμε λίγα φρούτα, ένα πιάτο φαγητό, ένα κουτάκι γάλα. Μη κλείνουμε τα μάτια. Οι ανάγκες είναι σημαντικές και σε ορατό για όλους μας πεδίο (ακόμα και για όσους ζουν στις Καλές Συνοικίες. Αν στις γειτονιές τους υπάρχει καλύτερη κατάσταση, οι εργαζόμενοι γι' αυτούς έχουν παιδιά. Για να μη πω για τους άστεγους που ολοένα και πληθαίνουν στην πρωτεύουσα.)
Προλαβαίνω την ένστασή σας: δεν είμαστε υπεύθυνοι εμείς, παρά μόνο για τους εαυτούς μας. Ναι. Πώς αισθάνεται όμως ο εαυτός μας βλέποντας ανθρώπους γύρω να πεινούν τον 21ο αιώνα; Δεν μπορούμε να τους βοηθήσουμε όλους- αυτός άλλωστε είναι ο ρόλος ενός κράτους πρόνοιας. Μπορούμε πάντως να κάνουμε θαύματα, προσέχοντας, απλώς, τον διπλανό μας.
"Δέκα λεπτά κήρυγμα" το λένε αυτό οι πολυαγαπημένοι μικροί της οικογένειας. Τέρμα τώα. Σας έχω μια σούπερ πρότασ για αύριο: Με αφορμή την ημέρα της εθνικής εορτής της 28ης Οκτωβρίου, την Παρασκευή, η είσοδος στο Μουσείο Ακρόπολης θα είναι ελεύθερη από τις 8 π.μ. έως τις 10 μ.μ. Όπως κάθε Παρασκευή, το εστιατόριο του δεύτερου ορόφου θα είναι ανοιχτό έως τα μεσάνυχτα. Μια τετραμελής οικογένεια μπορεί να φάει κάτι ελαφρύ και να πιει και καφέ- χυμό με περίπου 20 ευρώ. Δεν λέω ότι είναι λίγα, αλλά για τις τιμές που κυριαρχούν έξω, μια χαρά είναι.
Και τι θα φάμε σήμερα; Πάντοτε στο πλαίσιο να στοιχίζουν τα καθημερινά γεύματα κάτω από 10 ευρώ, σας έχω σπετζοφάι:
Δυο- τρία λουκάνικα από όποια ποικιλία σάς αρέσει. Προσωπικά θα εξαιρούσα αυτά με πορτοκάλι στο συγκεκριμένο φαγητό, επειδή πιστεύω ότι δεν ταιριάζει η γεύση τους. Τα κόβουμε σε ροδέλες και τα τηγανίζουμε ελαφρά. Από πάνω ρίχνουμε μισό κιλό πιπεριές κομμένες σε μεγάλα κομμάτια και τριμμένη ντομάτα ή πελτέ ντομάτας. Το αφήνουμε μέσα στο τηγάνι μέχρι που να βράσουν οι πιπεριές. Ετοιμο! Κάνουμε και "παπάρες" στη σάλτσα άμα μας παίρνει. Αλλιώς, τρώμε λίγο και συμπληρώνουμε το κενό με δυο ποτήρια νερό ("κάνε και μια τούμπα να ανακατευτούν" έλεγε ο πατέρας μου).
Καλό αυριανό και παντοτινό "Οχι".
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου