Από παιδιά μαθαίνουμε τον απόλυτο σεβασμό προς τους νεκρούς. Για όσα ήταν, για όσα έκαναν, για όσα δεν έκαναν. Κυρίως, επειδή είναι απροστάτευτοι και δεν μπορούν να αμυνθούν ή να αντιδράσουν. Πολύ πριν εμφανιστεί το «ο εν δικαίω αποθανών δεδικαίωται» που στις μέρες μας έχει φτάσει κολοβό, με την προτροπή να θεωρούμε πως ο κάθε νεκρός δικαιώνεται, οι κοινωνίες προστάτευαν όσους είχαν απωλέσει τη μεγαλύτερη χαρά του ανθρώπου: τη ζωή τους.
Δεν χρειάζονται πολλά παραδείγματα: ο Αχιλλέας «τιμωρεί» τον νεκρό Εκτορα στην «Ιλιάδα» με το να περιφέρει το νεκρό του σώμα στα πεδία των μαχών δεμένο πίσω από το άρμα του (πρακτική αποδεκτή στην εποχή εκείνη). Δεν βεβηλώνει, δεν σκυλλεύει το κορμί του κορυφαίου εχθρού. Μάλιστα, κάμπτεται όταν ο Τρώας βασιλιάς Πρίαμος τον ικετεύει να του παραδώσει το κουφάρι του παιδιού του. Πριν τον δώσει πίσω, ο Αχιλλέας διατάζει να τον πλύνουν και να τον μυρώσουν, αποδίδοντάς του φόρο τιμής υπό κάποια έννοια.
Χθες η ανθρωπότητα και Αμερική έπεσε από τα σύννεφα, όταν αποκαλύφθηκε πως υπάρχει βίντεο που δείχνει τέσσερις πεζοναύτες να ουρούν σε σορούς Ταλιμπάν. Κακώς. Οι Αμερικάνοι δεν έχουν σεβασμό στην ανθρώπινη ζωή. Κατόπιν τούτου, όποια κτηνωδία και να διαπράξουν- πάντοτε σε βάρος ανυπεράσπιστων, εννοείται, τους άλλους τους φοβούνται- δεν εκπλήσσει κανέναν. Τους υποκριτές και τους αδαείς μονάχα.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου